Mała trzódka, czyli luteranie w internecie

Słynne 95 tez Marcina Lutra, od których zaczęła się w 1517 r. Reformacja, zasady ewangelickiej etyki wojskowej, a także wyznaczniki luterańskiej tożsamości można poznać surfując po stronach internetu. O tym, że jest on kopalnią wiedzy o protestantyzmie przekonuje choćby fakt, że gdy w wyszukiwarce Google wpiszemy hasło „Luter”, pojawia się ponad 17 tys. stron, a gdy wpiszemy słowo „protestantyzm” (w różnych wersjach językowych) – aż 200 tysięcy. Dziś na całym świecie obchodzone jest Święto Reformacji. W Polsce żyje ok. 80 tys. luteran.

„Głęboka religijność” Lutra
Dla Polaków niewątpliwie najbardziej ciekawą i kompletną jest strona www.luteranie.pl. Można na niej znaleźć nie tylko artykuły na temat Lutra i jego żony Katarzyny von Bora, ale także polskie przekłady jego najważniejszych dzieł: słynnych 95 tez z 1517 r., od których rozpoczęła się Reformacja, Małego Katechizmu, Artykułów Szmalkaldzkich, „O wolności chrześcijańskiej”, zbioru kazań „Postylla domowa” itd., jak również napisanej przez Lutra pieśni „Warownym grodem jest nasz Bóg”, która z biegiem czasu stała się nieformalnym hymnem Reformacji. Można też przeczytać tam list Jana Pawła II z 1983 r., ogłoszony na 500. rocznicę urodzin Lutra. Papież podkreślał w nim głęboką religijność Lutra i zachęcał do pogłębionych badań nad prawdziwymi, religijnymi przyczynami Reformacji, gdyż „zerwania jedności Kościoła nie można sprowadzać ani do niezrozumienia ze strony pasterzy Kościoła katolickiego, ani też jedynie do braku zrozumienia prawdziwego katolicyzmu ze strony Lutra”.

Creative Commons License photo credit: roblisameehan
Foto: Autor: roblisameehan
Na wspomnianej stronie można dowiedzieć się, że w Polsce w księgach 130 parafii zapisanych jest około 80 tys. luteran. Dysponują oni 189 kościołami i 150 kaplicami. Liczba duchownych (biskupi, księża, diakoni) sięga 169, jest też 226 etatowych świeckich pracowników Kościoła. Najwyższą władzą jest Synod Kościoła, złożony z duchownych i świeckich, zaś władzą administracyjną – Konsystorz, a którego czele stoi Biskup Kościoła (jest nim obecnie 55-letni Janusz Jagucki). Istnieją też duszpasterstwa specjalistyczne: młodzieżowe, wojskowe (na czele z ewangelickim biskupem wojskowym, którym jest 42-letni Ryszard Borski), więzienne, policji i straży pożarnej.
Internauta dowie się też, jaka jest ewangelicka etyka wojskowa, a także skontaktuje się z Luterańską Biblioteką Internetową, w której może przeglądać (a nawet ściągnąć do swojego komputera) kilkaset pozycji.

„Maleńka trzódka”
Pisząc na stronie www.luteranie.pl o wyznacznikach luterańskiej tożsamości ks. dr Piotr Szarek twierdzi, że „dobry luteranin” powinien mówić o sobie: „Jestem nikim”. – Jestem nikim, bo to, czym jestem, pochodzi z łaski Boga. Jestem nikim przed Bogiem, bo ze mnie wielki grzesznik, brudny biedak i nędzarz. Jestem nikim przed ludźmi, bo mam wobec nich same długi. Jestem tylko pierwszym z grzeszników i ostatnim ze sług – tłumaczy ks. Szarek. Jako taki luteranin skupia się i opiera tylko na Chrystusie, na Jego łasce, na wierze i na Jego słowie. Są to cztery słynne reformacyjne zasady: „solus Christus”, „sola gratia”, „sola fide” i „sola Scriptura”, oznaczające jednocześnie odrzucenie kultu świętych i modlitwy do nich, pośrednictwa Matki Bożej i jej współudziału w dziele odkupienia, tradycji itp.

– Jesteśmy tylko mikroskopijnym Kościołem, maleńką trzódką, tak w skali świata, jak i w skali kraju. Wypracowaliśmy sobie teologię diaspory – przypomina ks. Szarek. Ubolewa przy tym, że choć Ewangelia jest jedna, to chrześcijanie, a nawet i ewangelicy między sobą, są poróżnieni. – Widocznie koncentrujemy się jeszcze na czymś innym, dodatkowym, na jakichś, mówiąc językiem Reformacji, tradycjach ludzkich – przypuszcza ks. Szarek.
Jego zdaniem nie należy dążyć do „wyidealizowanej ortodoksji własnego wyznania”, gdyż „duch i wyzwania czasów są inne”. Teoretycznie wciąż można się identyfikować poprzez różnice w wierze, jednak potrafi to zaciekawić współczesnego człowieka jedynie z kręgu kultury europejskiej. Działania bowiem wyodrębniające jeden Kościół spośród innych nie odpowiadają „na podstawowe pytania o Boga i człowieka, jakie zadajemy sobie na początku trzeciego tysiąclecia. Co mam czynić w świetle zbiorowych i indywidualnych lęków? Jak mam żyć otoczony wirtualnymi i rzeczywistymi zagrożeniami? Co robi mój Kościół dla pokoju w świecie, dla zachowania stworzenia, dla sprawiedliwości? Jakie jest w tym moje miejsce? Jak mogę rozpoznać w świecie, w Kościele, we mnie dobro i zło?”.

Dla miłośników statystyk
Miłośnicy statystyk z pewnością zajrzą na stronę Światowej Federacji Luterańskiej (www.lutheranworld.org). Ta założona w 1947 r. organizacja, z siedzibą w Genewie, skupia 136 Kościołów członkowskich z 76 krajów, reprezentujących 61,7 mln spośród 65,4 mln luteran na świecie. Działa ona w imieniu Kościołów członkowskich w dziedzinach takich, jak działalność ekumeniczna prawa człowieka, teologia, misje i pomoc w rozwoju. Na czele Federacji stoi prezydent, którym obecnie jest emerytowany biskup Christian Krause z Niemiec. Według danych Federacji, w Europie żyje 37 mln, w Afryce – 10,6 mln, w Ameryce Północnej – 8,5 mln, w Azji i Australii – 6,8 mln, a w Ameryce Łacińskiej – 1,1 mln. Na systematyczny wzrost ich liczby (ostatnio osiągający około 1 mln rocznie) „pracują” głównie kraje afrykańskie. Państwami o największej liczbie luteran są: Niemcy (13,9 mln), USA (8,3 mln), Szwecja (7,4 mln), Finlandia (4,6 mln), Dania (4,5 mln), Indonezja (3,9 mln), Norwegia (3,8 mln), Etiopia (3,6 mln), Tanzania (2,5 mln), Indie (1,6 mln), Madagaskar (1,5 mln) i Brazylia (0,9 mln). Jednak tylko Szwecja, Dania, Finlandia, Norwegia i Islandia są krajami, w których luteranie stanowią większość mieszkańców.
pb / Warszawa

Katolicka Agencja Informacyjna

hastagi na stronie:

#single luteranie

Related posts

Top